Chapter . 10
{CUT;}
“อย่าห่างฉันแม้แต่สักวินาทีนะรู้ไหม…”
คนตรงหน้ากำลังร้องไห้ เพราะเขา แบคฮยอนอดไม่ได้เลยที่จะเกลียดตัวเอง
ปล่อยให้รอทำไม ปล่อยให้อยู่คนเดียวได้ยัง
ปล่อยให้ร้องไห้หนักขนาดนี้ได้ยังไง…
ถึงจะบ่นกับตัวเองแบบนั้นก็เถอะ แต่ยังไงคนที่ทำให้เธอร้องไห้ ทำให้เธอเสียใจก็คือเขา
แบคฮยอนรั้งท้ายทอยอีกคนประกบริมฝีปากนิ่มของตนลงไป
กดลงไปแรงๆเน้นและย้ำมันให้หนักหน่วง
ขอโทษที่ทำให้ร้องหายนะตัวเล็ก
“อะ… อาห์”
ร่างเล็กที่ถูกอีกคนคร่อมไว้จากด้านบนซุกไซร้บนคอขาว
ขบเม้มจนเกิดรอยแดงสีกุหลาบเอาไว้
มือหนาค้ำโซฟาไว้เพื่อไม่ให้ตนเองล่วงหล่นลงไปทับร่างเล็กที่นอนร้องครางเพราะความเสียวซ่าน
“อ๊ะ
อ๊า อ๊า ~”
มือหนาบดคลึงหน้าอกอย่างพอใจก่อนจะลากไล้ลงไปผ่านท้องน้อยปลุกอารมณ์ของคนเบื้องล่างที่มีมากอยู่แล้วให้มากขึ้นไปอีก ลากไล้ต่อผ่านจุดหวาดเสียวก่อนจะล้วงลึกลงไปใต้ชั้นในสีหวาน
ค่อยๆคลำส่วนอ่อนไหวนั้นช้าๆอย่างอ่อนโยน
“อะอ๊า แบค..เจ็บ อึ้ก!”
สองนิ้วชุ่มน้ำลายถูกสอดเข้าไปในโพรงรักที่กำลังรัดนิ้วมือของเขาตอนนี้
เขาไม่อยากจะคิดว่าเมื่อของเขาเข้าไปในนั้นแล้วมันจะรู้สึกดีมากแค่ไหน
คงจะสุดยอด
เหมือนครั้งแรก
“อ๊ะ
อ๊ะ ~”
คนเบื้องร่างยังร้องไม่หยุด
สองข้าอ้าออกอย่างอัตโนมัติเชื้อเชิญให้สองนิ้วเข้ามาลึกขึ้น
น้ำเมือกสีขาวค่อยๆหลั่งออกมาไม่อาจจะหยุดกลั้นได้อีกต่อไป
จะสุดแล้วสินะ
“แฮ่ก แฮ่ก แบค…
อ๊ะ จะถึง”
ร่างบางเชิดหน้าขึ้นตามความเสียวซ่านที่กำลังก่อตัวจนถึงขีดสุด
แต่นี่มันเป็นเพียงแค่นิ้ว
จะไปเสร็จทำไมกับไอของพรรณนี้
มันต้องเจอกับของจริงสิ ถึงจะมันส์
“ไปต่อที่ห้องนอนนะ ตรงโซฟาเนี่ยเลอะแล้วซักยาก …”
แบคฮยอนช้อนร่างเล็กที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยจากการกระทำของตนเอง และน้ำเสียงเหนื่อยหอบดังขึ้นเป็นระยะๆ
เมื่อมาถึงห้องก็จัดการวางร่างบางลงสู่ที่นอนอย่างแผ่วเบา
เขาขึ้นมาบนเตียงและพิงตัวที่หัวเตียงจากนั้นค่อยดึงร่างบางมานั่งทับ
“คราวนี้ตาเธอแล้วนะ”
“ทำให้ฉันบ้างสิ…”
น้ำเสียงเชื้อเชิญดังเข้ามาข้างใบหู ร่างบางหน้าแดงและเหยเกเล็กน้อย
ถึงจะเคยมีอะไรกันแล้วแต่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้…
ไม่เคยรุกสักครั้งเลยนะ
มือเล็กเอื้อมไปจับกระดุมบนเสื้อและแกะมันออกช้าๆอย่างกล้าๆกลัว
เมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายเปิดออกและหยุดอยู่ที่หน้าท้องแกร่งของแบคฮยอน
“ว่า…แต่ ตรงนี้มันทำยังไง?”
หญิงสาวถามด้วยความไม่รู้ แบคฮยอนหลุดขำออกมาเพราะความไร้เดียงสา
เขาขว้ามือเล็กมาจับไว้ในมือก่อนจะเลียที่นิ้วของเธออย่างชำนาญ
เลีย…
“เข้าใจไหม?”
เขาถาม
ร่างบางพยักหน้าหงึกๆกึ่งเข้าใจกึ่งงงๆ
ก่อนจะโน้มหน้าลงไปที่หน้าท้องแกร้งและใช้ลิ้นอุ่นสำผัสมันช้าๆ
“อาห์ ~”
แบคฮยอนหลุดดครางออกมาเล็กน้อย
พลางวางฝ่ามือหนาบนกลุ่มผมนุ่มของร่างบางที่ขยับไปมาตามที่ๆสัมผัส
ลากไล้ขึ้นมาเรื่อยๆจนเห็นยอดอกที่กำลังชูชันเพราะความเสียวที่ร่างบางทำให้เป็นครั้งแรก ถึงจะเป็นครั้งแรกแต่ก็เสียวได้ไม่น้อย
“อื้อ ~ อ๊ะ”
เมื่อทันทีที่ลิ้นอุ่นสัมผัสไปมาบนยอดอก
แบคฮยอนครางออกมาดังลั่นอย่างกับว่าตัวเองกำลังจะถูกส่งไปยังสวรรค์
ไม่ใช่เพียงแต่หน้าท้องแกร่งและยอดอกเพียงเท่านั้นที่ถูกสัมผัส เบื้องล่างที่มีอีกคนนั่งทับและขยับไปมาทำให้ของทั้งสองนั้นเสียดสีกันอยู่ตลอด
ไม่ไหว…
กูทนไม่ไหวแล้วโว้ย
“อ๊ะ
อื้อ ~”
ร่างบางที่ไม่รู้ว่าทำไมแบคฮอนถึงห้ามการกระทำกลางคัน
เขาช่วงชิงความหวานในโพรงปากเล็กอีกครั้งพร้อมกับมือทั้งสองข้างที่บดคลึงแก้มก้นนุ่มนิ่มอย่างละมุนละไม
แบคฮยอนค่อยๆเลื่อนกางเกงที่เหลืออยู่เพียงส่วนเดียวที่ยังไม่ได้ถอดออก
เขาถอดมันออกไปจนหมดพร้อมกับถอดของอีกคนด้วย
เพราะมันกำลังเริ่มขึ้นแล้ว
เวลานั้น กำลังเริ่มขึ้นต่อจากนี้
“สอดเข้าไปไหวไหม? ..”
เอ่ยปากถามอีกคนที่กำลังจะไม่ไหว ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ
“อ๊ะ อ๊า อย่าจับแน่นแบบนี้เดี๋ยวก็เสร็จก่อนหรอก”
แก่นกายที่ถูกกระตุ้นจากสัมผัสที่วาบหวิวต่างๆนาๆเมื่อถูกสัมผัสโดยตรงจากมือเล็กอุ่นๆ
ยิ่งกำแน่น มันก็ยิ่งอยากจะปลดปล่อยเสียตรงนี้
“อ๊ะ
อ๊ะ แบค…มัน ไม่สุด”
มีเพียงแค่ครึ่งนึงเท่านั้นที่เข้าไป แบคฮยอนออกปากร้องเสียวทันที
ตอด
รัดแน่น อ๊ะอ๊า ~
“อย่าเกร็ง อ๊ะ
ฉันจะช่วย”
แบคฮยอนขยับตัวขึ้นลงช้าๆ
และได้ผลมันเข้าไปจนสุดและเหลือเพียงอย่างเดียวที่ต้องทำ
มีความสุขและเสร็จไปพร้อมกัน
“อ๊ะ
อ๊า ขยับขึ้นลงแรงสิ … แบบนั้น”
มือหนาเกาะเกี่ยวเอวคอดเพื่อช่วยโยกจังหวะขึ้นลง หน้าอกสวยกำลังสั่นไหวไปตามแรง เขาตรงเข้าไปสัมผัสยอดอกสีสวยปลุกเร้าอารมณ์ให้พรุ่งพร่านมากขึ้นกว่านี้
ใกล้แล้ว
“จะเสร็จ แบค…อ๊ะ อ๊ะ อาห์ ~”
“อืม ~ รู้แล้ว อ๊า ~”
ทั้งสองครางแข่งกันภายในห้องนอนสีขาว
แต่ในตอนนี้กำลังจะกลายเป็นสีแดงที่เร่าร้อน
เสียงเนื้อดังกระทบกันอยู่นานและเริ่มแรงและถี่ขึ้น
การตอดรัดจาดช่องทางรักทำให้แบคฮยอนแทบครั่ง ยิ่งรัดดีเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกดีมากเท่านั้น
“อ๊ะ อ๊า จะเสร็จ
เรียก… เรียกชื่อ ฉะ
ฉัน”
“แบค
อ๊ะ แบคฮยอน อ๊ะอ๊า ~”
แตกใน รอบสอง
“พรุ่งนี้ไปบ้านฉันกัน…”
“ทำไมหรอ?”
ร่างบางถามด้วยความสงใส
ที่นี่คอนโดของเขาก็คือบ้านของเขาไม่ใช่หรือไง? มีบ้านเล็กบ้านน้อย (เมียน้อย) แล้วหรอแบคฮยอน?
“ไปเจอพี่น้องของฉันกัน”
“…”
“เราจะเป็นครอบครัวเดียวกันในไม่ช้านี้”
“เรา…?”
“แค่ฉันกับเธอ..”
และลูก…ของเราสองคน
-. จบปิ้ง .-
แต๊งกิ้วแวร์รี่มัชสำหรับการติดตามและอ่านเอ็นซีที่เร่าร้อน(มากๆ)
ในครั้งนี้จ้า
ทิชชู่ไหม? เลือดกำเดาสาดกันแล้วนั่น 555555 อย่าลืม!
เม้น + โหวด ที่เด็กดี
และ!
อย่าลืมกลับไปเม้นใต้โพสต์ที่เพจด้วยนะค้า
กัมซาฮับนีดานิ้! (เกาหลีใต้)
